راستين « ( * ( لِتُنْذِرَ بِه وَذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ ) * ) ( 1 ) . و اينكه مىبينيم در اين جمله « انذار » به عنوان يك فرمان عمومى آمده و « تذكر » به مؤمنان تخصيص داده شده است ، به خاطر اين است كه دعوت به سوى حق و مبارزه با انحرافات بايد به صورت همگانى انجام گيرد ، ولى پيدا است كه تنها ايمان آورندگان ، از اين دعوت سود مىبرند ، همانها كه زمينه‌هاى مستعد و آماده براى پذيرش حق دارند ، و آنها كه لجاج را از خود دور ساخته و در برابر حقايق تسليمند ، عين اين تعبير نيز در آغاز سوره « البقره » گذشت آنجا كه مىفرمايد : ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيه هُدىً لِلْمُتَّقِينَ : « اين كتاب ترديدى در آن نيست و مايه هدايت پرهيزگاران است » ( براى توضيح بيشتر به جلد اول تفسير نمونه صفحه 39 مراجعه فرمائيد ) . سپس روى سخن را به عموم مردم كرده و مىگويد : « از آنچه از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده است ، پيروى كنيد » ( * ( اتَّبِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ ) * ) و به اين ترتيب ، سخن از پيامبر ص و ماموريت و رسالت او شروع مىشود و به وظيفه مردم منتهى مىگردد . و براى تاكيد اضافه مىكند : « از فرمان غير خداوند پيروى نكنيد و از انتخاب ولى و سرپرستى جز او خوددارى نمائيد » ( * ( وَلا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِه أَوْلِياءَ ) * ) . اما چون آنها كه به تمام معنى در برابر حق تسليمند و از تذكرات ، متذكر

--> ( 1 ) بنا بر آنچه در بالا گفته شد « لتنذر » متعلق به « انزل » مىباشد ، نه به جمله « فلا يكن » و شايد قرار گرفتن اين جمله ( جمله لتنذر ) بعد از جمله « * ( فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ ) * » به خاطر آن است كه نخست بايد پيغمبر را در راه دعوت آماده ساخت و بعد ، هدف را كه انذار است به او پيشنهاد نمود ( دقت كنيد )